از چهل سالگی که میگذری،یه دفعه میبینی به تغییراتی تو بدنت به وجود اومده،زود چاق میشی،راحت لاغر نمیشی،چشمت پیر چشمی شده،دقیقا هر ده سال که میگذره،یه دفعه چند پله افت میکنی،این جا رو بهش میرسی،اون جا عیب میکنه،اون جا رو درست میکنی،این طرف عیب میکنه .کم کم حرفات با دوستات میشه حرف دکتر و درد و دارو .
دیروز صبح،عینک برداشتم به چشمم زدم،بعد دیدم یه چیزی جلو چشمم هی میره و میاد.گفتم به سلامتی،یه عیب جدید پیدا کردم.
عینکم رو برداشتم،چشمام رو ریز کردم،دیدم یه مورچه داره روی شیشه اش راه میره .فوتش کردم،چشمم درست شد.
خدا رو شکر .فعلا جستم.
تا پیامی دیگر و پستی دیگر در باب دردهای کهنسالی،بدرود.
درباره اون دختر عزیز،میخوام بگم به جز اشک چشم،چیزی جواب نمیده .ای کاش کلاس های رایگان دفاع شخصی برای دخترانمون بذارن.ای کاش اجازه حمل اسپری فلفل ،به همه بدن.تا اینجوری درمونده نباشیم .
اون مطلب درباره تفاضل دیه هم گویا درست نیست.پول ندید به حساب افراد .
دیگه چیزی یادم نمیاد.
دارم یه پادکست از دکتر مکری گوش میدم.شخصا عقیده ای به مناظره و جدل نداره،چون کسی تو جدل پیروز میشه،که فنون مذاکره رو بلده،نه کسی که منطقی تره و حرفش درسته .از قدیم منم همینجوری فکر میکردم،هر وقت کسی میومد جلو بحث کنه و جدل کنه،میگفتم حق با شماست و فرار میکردم.
یه پادکست داره ،درباره خلاصه کتاب، خرد جامعه ستیزان .فوق العاده است .دو بار گوش دادم .واقعا میتونه یه اشل باشه برای پرهیز از افتادن به دام آدم های بد .
قبلا فقط کتاب صوتی گوش میدادم،از وقتی دکتر مکری گوش میدم،احساس میکنم یه جور دیگه دارم به دنیا نگاه میکنم.
سلام به روی ماهتون،به چشمای سیاهتون.
من اصلا فیلم و سریال ایرانی نگاه نمیکنم.ولی میگم چی شده که پوستر سریال ها این مدلی شده،یه عده آدم عصبانی،دارن به هم و به ما نگاه میکنن .خو این چه مدل پوستر درست کردن هست.آدم خوف میکنه.
دارم سریال یلو استون رو از اول میبینم .چه مسخره است گاهی وقتا،سر یه چیزایی،پافشاری میکنیم .بابا بفروش زمین رو حالش رو ببر .
دارم یه کتاب صوتی گوش میدم به اسم مسئله مرگ و زندگی،درباره زندگی اروین یالوم.فکر میکردم از دنیا رفته،ولی هنوز هست،۹۲ سالشه .خیلی کتاب غمگینی هست، و البته جالب، با توجه به این که خودم درد سرطان و شیمی درمانی کشیدم، گوش دادنش برام دردناک بود. البته دو بار دردناک،یکی بخاطر شرایط سخت بیماری و درمان،اون یکی بخاطر امکانات خوبی که اونا در دسترس دارن، و ما نداریم متاسفانه .کسی میدونه،آیا ما مراقبت تسکینی برای بیماران سرطانی داریم؟