داشتم فکر میکردم چقدر در حق جوان ایرانی ظلم شده،البته از خیلی جنبه ها، ولی همیشه از ابتدای بچگی،علاقه به شعر، ادبیات،داستان،زبان،و روانشناسی داشتم.زمان انتخاب رشته دبیرستان،گفتن بچه های تنبل ادبی میرن،تو برو تجربی،البته متقاضی ادبی ،یا همون رشته انسانی کم بود، و در اطرافمون،تو دل شهر تهران،اصلا نبود . خلاصه رفتم تجربی، اون زمان دیپلم تجربی میگرفتی، باید دانشگاه همون مسیر رو ادامه میدادی، نمیگذاشتن از رشته های زبان،ادبیات،یا روانشناسی، انتخاب کنی،الان فکر میکنم خوب چرا،همش جبر،همش انتخاب رو میگرفتن.نتیجه اش خوندن یه رشته که نه به درد دنیام خورد،نه آخرتم .و من هنوز پادکست های روانشناسی دنبال میکنم. اصلا اومدم یه چیز دیگه بگما .
من سال ۶۳، دیپلم گرفتم.
یکی از دوستان ازم خواسته بود پادکست روانشناسی که راحت بشه باهاش ارتباط برقرار کرد معرفی کنم،الان رسیدم به پادکست،
داستان های اتاق درمان
خوبه.گوش بدید.
دوستان اون پست ها،برای زمان جنگ بود،خواستم با شما به اشتراک بذارم که چطور در تمام مدت،تونستیم دوام بیاریم .ما در جایی بودیم که از بالا و پایین مورد حمله بودیم،هر شب و روز .به دلایل متعدد،نمیتونستیم از خونه بریم .صبورانه تحمل کردیم .ممنون از همراهیتون .
دیگه گفتم سوال آخر رو از هوش مصنوعی بپرسم.
نوشتم آیا کلا خوب میشه این مگس پرانی؟
گفت خوب نمیشه، فقط مغز شما یاد میگیره نادیده بگیره، و شما دید طبیعی داشته باشی .
وای،یه بار دیگه برگردید و بخونید.
چی گفت .
و این شد کلید تاب آوری این روزهای من .
دیشب، مغز من تمام صداها رو نادیده گرفت، و خوابیدم تا صبح .میشنیدم،ولی برام مهم نبود، مغزم نادیده گرفته بود، حذف کرده بود .
حالا نمیدونم چه جوری میشه، که اینجوری بشه،بلد نیستم بهتون یاد بدم .اما بهش فکر کنید.
از هوش مصنوعی پرسیدم،با عمل آب مرواردید خوب میشه،گفت خیر،در عمل آب مروارید،عدسی چشم تعویض میشه، مایع زجاجیه سر جاش هست .
خوب اینم که نمیشه،تیرم به سنگ خورد .
از خدا که پنهان نیست،از شما هم پنهان نباشه،من برای عمل آب مروارید خیلی مشتاق بودم،هر چند دکتر هر بار گفته حالا موقعش نیست .
چون بعد از عمل،دو تا عینک دور و نزدیک لازم ندارم، فقط برای مطالعه لازم دارم.تازه نسل جدید،عدسی های دو دید میذارن ،که کلا عینک لازم نداره.