در راستای بهبود بخشی به اوضاع روحی و روانی به بستنی درمانی رو آوردم . البته برای روحیه بسیار اثر بخش بود اما برای معده چه عرض کنم .
کلاس های رانندگی هم چنان ادامه داره وخیلی سخته .
اونم با این همه ادم بی شعور که پشت سرت بوق میزنن و طاقت یه لحظه ایستادن رو ندارن.
به امید خدا اگه خواستش باشه میشه اگر هم نه که راضی هستم به رضاش. بگذریم .
مربی عادت داره بلند بلند ذکر میگه . روزای اول فک میکردم از بس اشتباه میکنم به دامن خدا پناهنده شده .
یه مدت که گذشت فهمیدم عادتشه.
روزای رمضان خیلی بهم سخت میگذره . بخاطر مشکل معده و کم خونی نمیتونم روزه بگیرم .
دقیقا از روز اول ماه مبارک مخلوطی از حس گناه و معده درد و بی حالی و کم خوابی
به سراغم میاد که کم کم تبدیل به افسردگی میشه .
البته جنگ های اطرافمون هم بی تاثیر نیست .
برای اینکه حالم بدتر نشه . بتونم ادامه بدم و در واقع سرویس دهی به روزه دارا رو ادامه بدم سعی میکنم ماه عسل نبینم
اخبار گوش ندم و از اتفاقات ناگوار دوری کنم . اما از اونجا که سه پلشک آید و زن زاید و مهمان برسد اتفاقات ناگوار همش
سراغ منو از همدیگه میگیرن و پرسون پرسون به در خونه مون میان . باز هم خدا رو شکر.
روزه دارا لطفا همه رو دعا کنید.
دل من دیر زمانی است که می پندارد :
« دوستی » نیز گلی است ؛
مثل نیلوفر و ناز ،
ساقه ترد ظریفی دارد .
بی گمان سنگدل است آنکه روا می دارد
جان این ساقه نازک را
- دانسته-
بیازارد !
در زمینی که ضمیر من و توست ،
از نخستین دیدار ،
هر سخن ، هر رفتار ،
دانه هایی است که می افشانیم .
برگ و باری است که می رویانیم
آب و خورشید و نسیمش « مهر » است
گر بدانگونه که بایست به بار آید ،
زندگی را به دلانگیزترین چهره بیاراید .
آنچنان با تو در آمیزد این روح لطیف ،
که تمنای وجودت همه او باشد و بس .
بینیازت سازد ، از همه چیز و همه کس .
زندگی ، گرمی دل های به هم پیوسته ست
تا در آن دوست نباشد همه درها بسته ست .
فریدون مشیری
حتی رابطه خوب و سالم یک زن و شوهر روزی با مرگ یکی از دو طرف به پایان خواهد رسید. نفر قبلی مهیا نماییم. تا خیلی زود به زندگی عادی برگردیم. شهریار محرز
باید برای پایان یک رابطه دوستی ،عشقی و زناشویی همیشه آماده باشیم.
هر رابطه ای یک روزی به پایان خواهد رسید.
اگر می خواهیم جدایی و تنها شدن برای ما شکست ، افسردگی و نا امیدی به ارمغان نیاورد.
باید یاد بگیریم که بعد از جدایی چگونه سوگواری کنیم.و چگونه خودمان را برای پذیرش یک زندگی جدید بدون داشتن