یه کتاب فرانسوی خوندم در ژانر جنایی.با نام سایه.بسی لذت بردم.چقدر ادبیات جنایی پیشرفت کرده.سوئدی ها.فرانسوی ها.آفرین واقعا.
اسم نویسنده کارین ژیه بل
برنده جایزه فستیوال رمان پلیسی فرانسه در سال ۲۰۱۳
دوستان اگر کسی هست که این شرایط رو داره میتونه برام یاداشت بذاره.شاید بتونم دسترسی به کتاب بهشون بدم.
۱_عاشق کتاب باشه
۲_دسترسی به غرب تهران داشته باشه.
امروز کتاب میشل شدن رو تموم کردم.ما فکر میکنیم کشورهای دیگه خیلی متفاوت هستن.اما ذات بشر همه مثل هم هستن.پدیده ای به اسم اوباما و همسرش شاید دیگه در تاریخ آمریکا تکرار نشه.با اون همه خدماتی که به مردم ضعیف آمریکا کرد.حرکت رو به جلویی که داشت.ذهن خلاق و جستجوگرش.در کنارش همسرش هم همسو با سیاست های همسرش مشغول سازماندهی وضعیت بهداشت و تغذیه کودکان و جوانان آمریکایی بود.در زمان اوباما طرح کاهش چربی و نمک و شکر در مواد غذایی اعمال شد.وضعیت نظامیان از جنگ برگشته و مجروح رو بهبود داد.در مقابلشون اکثریت کنگره رو دارن که میخوان کاری بکنن تا اوباما اولین و آخرین رئیس جمهور سیاهپوست آمریکا باشه.اکثریت ثروتمندی که حاضر به پرداخت مالیات بیشتر نیستن.چنین تفکری مجبور شد جای خودش رو به لمپنی مثل ترامپ بده و متاسفانه تمام دستاوردهای خودش رو از دست بده.۸ سال کوشش و موفقیت به باد بره.
به آدمیزاد امیدی نیست.
داشتم فکر میکردم.همه ما به نوعی اعتیاد داریم.به موبایل.به دنیای مجازی.بازی های کامپیوتری.حتی سریال های ماهواره ای.بعضی ها با چنان دقتی سریالها رو دنبال میکنن و حتی چند بار میبینن که حالت اعتیاد داره.!
از دیروز صدای داد و فزیاد تو راهرو میاد.وقتی پرس و جو کردم فهمیدم یکی از همسایه های جدید پسرش معتاده.گاهی شب ها خونه راهش نمیده.تو حیاط چند تا کارتن روش میکشه و میخوابه.
همسایه ها بخاطر سر و صدا شکایت کردن.پدر وعده داده میان میگیرنش و میبرنش کمپ.فعلا صداها خوابیده.
به کجا میرسن یه پدر و مادر که اینجوری میشه.
آخه یعنی چی.از وقتی لاک جیگری خریدم زدم به ناخن های پام انقدر سرد شده هم جوراب کلفت میپوشم هم کفش بافتنی.